بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هفده :
ای کاش‌های تلخی زهرِ کامش بودند... . که ای کاش همان در مردابِ بی‌خبریِ خود از گناهکار بودنِ برادرش فرو می‌رفت و جان می‌باخت، ای کاش اصلا آن روز از سفر به بهانه‌ی دلتنگی‌ای که این روزها هم دست از سرش برنمی‌داشت برنمی‌گشت. دلتنگِ عالمی بود این دختر... حتی برای برادرش! دلتنگِ روزهای گذشته بود، که پشت پنجره‌ی همان ویلای سیاه شب‌ها به شهادتِ نورِ ماه می‌ایستاد به تماشای هامین و هنوز ذوق
لطفا صبر کنید...
فرشته
0هرچی از زیبایی و جذابیت این رمان بگم، کمه! پر از هیجان و دلهره، عاشقانه ای ناب و لذتی بی نهایت از جنگیدن در برابر مشکلات! حتی غم درون رمان هم به اندازه و زیباست.